ایران و انسداد تنگه هرمز از نگاه حقوق بین‌الملل

بر اساس این روایت، تجاوز نظامی اسراییل با حمایت آمریکا علیه ایران در ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ (۱۳ ژوئن ۲۰۲۵) آغاز و در ۳ تیر ۱۴۰۴ (۲۲ ژوئن ۲۰۲۵) متوقف شد. در ۹ اسفند ۱۴۰۴ (۲۸ فوریه ۲۰۲۶) این تجاوز با مشارکت مستقیم آمریکا و همراهی اسراییل ادامه یافت.

در روز اول این تجاوز، رهبر انقلاب و جمعی از مقامات سیاسی و فرماندهان نظامی به شهادت رسیدند. بیش از ۱۰۰۰ نفر در ایران شهید و حدود ۶۰۰۰ نفر شهروند عادی زخمی شدند و بیش از ده نفر از دانشمندان هسته‌ای نیز جان باختند.

پس از هشت ماه، تجاوز هنوز ادامه دارد و محاصره دریایی و عملیات نظامی علیه بنادر و تاسیسات ایرانی در خلیج فارس جریان دارد. طرفین هنوز به معاهده صلح یا توافقی برای توقف عملیات نظامی دست نیافته‌اند.

عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، گفته است که حتی کشورهای دوست نیز حمله و تجاوز به ایران را محکوم نکردند.

در این یادداشت ادعا شده است که این تجاوزات نقض منشور ملل متحد، ممنوعیت تجاوز و حقوق بشردوستانه بین‌المللی است و جنایت جنگی و جنایت تجاوز به شمار می‌رود. به گفته نویسنده، ایران بر اساس ماده ۵۱ منشور ملل متحد و حق ذاتی دفاع مشروع حق دارد از قوای مسلح برای دفاع از خود استفاده کند.

به گفته نویسنده، اقدام ایران برای انسداد تنگه هرمز در همه آب‌های این تنگه نمی‌تواند عملی متخلفانه محسوب شود. او می‌گوید کشتی‌هایی که انسداد یا تحدید تردد اعلامی ایران را نقض کنند باید خطرهای آن را بپذیرند.