مرکز پژوهش‌های مجلس: تسهیلات اشتغال‌زایی به اشتغال پایدار نینجامید

بر اساس این گزارش، تعدد نهادهای متولی، ضعف نظارت و تخصیص نیافتن منابع بر مبنای درجه محرومیت استان‌ها از عوامل اصلی ناکارآمدی این تسهیلات بوده است.

منابع تسهیلات اشتغال‌زایی حمایتی در سال ۱۴۰۱ به ۱۰۲ هزار میلیارد تومان رسید، اما از ۶۲ هزار میلیارد تومان منابع توزیع استانی، تنها ۱۱ هزار میلیارد تومان معادل ۱۸ درصد پرداخت شد.

این منابع در سال ۱۴۰۲ به حدود ۱۰۵ هزار میلیارد تومان رسید. در این سال بنیاد برکت ۹۳ درصد و صندوق نوآوری و شکوفایی حدود ۴۵ درصد از منابع خود را جذب کردند.

برای سال‌های ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ نیز در مجموع یک میلیون میلیارد ریال تسهیلات قرض‌الحسنه اشتغال‌زایی پیش‌بینی شد. در سال ۱۴۰۴ مبلغ ۴۰ هزار میلیارد تومان برای حساب‌های استانی و ۶۰ هزار میلیارد تومان با اولویت زنان سرپرست خانوار تعیین شد، اما به دلیل واریز نشدن منابع به حساب نهادها، عملکرد نهایی آن قابل ارزیابی نبود.